Ja, de puddingvallei. Waar de bloer vredig knervelt als de wissewassers slivven. Iedere keer als hij vreemdelingen naar verloofde serveersters zag wenken, dacht Siebrand Snor aan de Puddingvallei. Mits hij met zijn voeten in een sloot stond, natuurlijk, maar zeg nu zelf ook eens iets. Hier, ik zal een stuk wit laten, zodat je zelf ook iets kunt zeggen
